تاریخچه پیچ گوشتی ها

پیچ گوشتی متقاطع و پیچ گوشتی متقاطع توسط هنری فیلیپس در دهه 1930 اختراع شد. اولین بار در خط مونتاژ اتومبیل استفاده شد. بنابراین پیچ های متقاطع و پیچ گوشتی های متقاطع با نام های پیچ گوشتی فیلیپس و پیچ گوشتی فیلیپس نیز شناخته می شوند.
به منظور اعمال گشتاور کمی به پیچ سر صاف، افراد به این فکر افتادند که یک شکاف روی سر پیچ باز کنند و از پیچ گوشتی سر صاف مربوطه استفاده کنند تا به راحتی پیچ را سفت و باز کنند. اما با پیشرفت سریع علم و فناوری، استفاده از پیچ ها روز به روز فراگیرتر می شود و کاستی های پیچ و پیچ گوشتی سر تخت نیز نمایان شده است. اولاً، هنگامی که شکاف سر پیچ آسیب دید، پیچ را نمی توان پیچ کرد. هرچه طول شکاف بیشتر باشد، احتمال آسیب دیدن آن در طول فرآیند پیچش بیشتر است.
برای کوتاه کردن طول شیار، بهبود مقاومت آن در برابر آسیب و انتقال همان مقدار گشتاور، مردم به فکر استفاده از شیار متقاطع افتادند که بتواند همان گشتاور را تحمل کند. با این حال، طول یک شیار به نصف کاهش می یابد و مقاومت آن در برابر آسیب را بسیار افزایش می دهد. پیچ گوشتی در ابتدا یک شکل مستقیم بود و نمی توان از آن برای پیچ های متقاطع فرورفته استفاده کرد. فقط نوع متفاوتی از پیچ گوشتی متقاطع تولید شد که مطابق با پیچ متقاطع فرورفته باشد. بنابراین دو نوع پیچ گوشتی وجود دارد.
پیچ با شکاف شکاف دار از زمان وجود دستگاه مورد استفاده قرار گرفته است. تعویض تمام پیچ های دستگاه قدیمی غیرممکن است. پیچ گوشتی متقاطع را نمی توان روی سوراخ های شکاف دار استفاده کرد و پیچ های دارای سوراخ های شکاف هنوز در حال تولید هستند، بنابراین باید پیچ ​​گوشتی شکاف دار را نگه داشت. به این ترتیب اکثر ماشین‌های جدید از پیچ‌های متقاطع استفاده می‌کنند، در حالی که ماشین‌های قدیمی هنوز در حال استفاده هستند و در نتیجه از دو نوع پیچ گوشتی به طور همزمان استفاده می‌شود.